Beeldend kunstenaar: HOME INFO WEBlog CONTACT
     

WEBlog

2011 - 2014
* Het verslag van onze reis in Tanzania *

2011 >

 

 

10-05-2011 Groningen,

Morgen nog een keer naar Utrecht om VSO te overtuigen van onze tropenplannen.

Spannend, we zullen zien.

 

13-05-2011 Groningen,

Ok we zijn door de eerste assessment heen! Nu komen de "preparing to volunteer weekend" en andere voorbereidingen.

 

14-06-2011 Groningen,

dus we gaan naar Tanzania! Met alle voorbereidingen nog in volle gang zitten wij waarschijnlijk vanaf 5 oktober 2011 voor twee jaar in Tanzania. Djoke zal daar als Tropenarts aan het werk gaan in een lokaal ziekenhuis en ik ga een beeld registratie maken van de omgeving en onze ervaringen!

 

23-06-2011 Groningen,

Na het zeer informatief voorbereidend weekend in het Ecodorp te Boxtel, zijn we nu toe aan de administratieve zaken en de medische keuringen.

 

10-07-2011 Groningen,

Afgelopen vrijdag hebben we de medische keuring gehad. De definitieve uitslag volgt nog, informeel was het goed. Maar ťťn van de drie vaccinatie prikken in mijn been is een beetje ongelukkig terecht gekomen. mijn rechter been heeft een bloed uitstorting/ontsteking opgelopen.Vol goede moed heb ik gisteren nog wel geprobeerd de post te lopen.... Djoke heeft verder gelukkig geen last van haar prikken. Dus nog even wachten op de definitieve uitslag en verder met de andere voorbereidingen. En natuurlijk ondertussen druk bezig met de Swahili lessen, "kwaheri".

 

05-08-2011 Groningen,

Het is nu officieel, we mogen ook weg van de Travel clinic!

Niet dat dat ons tegen had gehouden, maar goed toch fijn om te weten dat zij ook achter ons staan.

 

07-09-2011 Groningen,

Na 15 jaar bij de post te hebben gewerkt was mijn laatste werkdag 2 september. Vorige week heb ik mijn auto verkocht en aansluitend mij uitgeschreven bij de K.v.K.

Mijn huisje is opgezegd en we hebben al met de nieuwe bewoners gesproken, hopelijk wil ze wat dingen overnemen. Zo alles bij elkaar wordt het steeds concreter! De lessen Swahili vallen best nog wel tegen, maar in Tanzania zal dat wel iets makkelijker gaan, wanneer je niets anders meer hoort.

Hakuna matata.

 

01-10-2011 Schiphol,

Twee hectische weken achter de rug. Mede doordat de vertrek datum niet 4 oktober is, maar vandaag! Even relaxen voordat we vliegen kwam er niet meer van, maar inmiddels is wel het hele huis kaal gestript en hebben we twee dagen geleden de sleutels ingeleverd. Daarnaast een wereld aan papier in gescand om ruimte te besparen. Nu de tas in het ruim ligt, liggen die frustraties ook weer achter ons. Precies 23 kg per stuk (totaal drie met zijn tweeŽn) is een hele klus, maar het is gelukt. Wel ligt er nog een doos thuis met eventueel na te zenden spullen. Daarnaast ook nog tussendoor de gieren uit Giethoorn weggehaald en terug naar hun nest in Eelde gebracht en deels gerestaureerd. Als we weer terug zijn zullen we zien hoe ze boven de vijver staan, is nog een klus voor de achterblijvers. Morgen een dag rust in Dar es Salaam, voordat het programma van start gaat. Dat hebben we dan ook wel nodig.

 

02-10-2011 Der es Salaam

De eerste dag is al weer voorbij.

Erg vermoeiende nacht in het vliegtuig doorgebracht, beiden even geslapen, maar niet veel. Kwamen rond 5:45 aan. Temperatuur was bij aankomst 23 graden. Visum al geregeld dus de grootste rij konden we skippen. Bij douane werd gezegd dat we maximaal 90 dagen mogen blijven, maar dat wordt als het goed is komende week opgelost met een andere stempel van de immigratiedienst. Robert (Canadees) en Clair (Brit) stonden ons op te wachten, beide net 3-4 maand VSO volunteer op verschillende plekken. Omdat we nog niet in ons tijdelijke hotel konden werden we na aankomst van een groep Canadezen, welke rond 7:00 landen, in een busje geladen en naar het VSO hoofdkantoor gebracht. Aldaar nog ontbijt gehad in vorm van bananen, meloen, thee, koekjes etc. Rond 11:00 eindelijk inchecken op ons tijdelijk onderkomen voor deze week en van 12:00 tot 15:00 even gelegen. Ogen bleven al moeilijk open tijdens gebeuren op VSO kantoor. Ons tijdelijk onderkomen heeft geen airco, maar wel een ventilator. Vanmiddag nog kleine rondwandeling door Dar es Salaam gemaakt, heeft niet bijzonder veel charme. Fruitprijzen vergeleken om achter globaal het normale tarief te komen, waarschijnlijk 1500 shilling (ongeveer 1 euro) voor een kleine meloen. Moeten nog erg wennen aan al die duizendjes. Vanavond met de hele groep in een badmintonclub gegeten. Niemand was aan het badmintonnen, maar er aten wel heel veel IndiŽrs, wet zitten hier namelijk in de Indische wijk.

 

 

 

Dar es salaam, Vismarkt

 

05-10-2011 Dar es Salaam

Na de interessante (maar ook vermoeiende) lezingen van dag twee en de formele besprekingen van dag drie, zijn we ons al aan het voorbereiden op de talencursus in Morogoro. Daar gaan wij vanaf zaterdag een volle week kiswahili oefenen. Onze zware tassen kunnen we dan tijdelijk parkeren in de headoffice van VSO in Dar es Salaam.

Dar es Salaam zelf is niet heel bijzonder. Alleen de vismarkt en het vervoer middels een daladala springen eruit. We hebben nog nergens meegemaakt dat zoveel mensen tegelijk door een deur van een busje proberen te wringen en als dat niet lukt dan klimmen ze wel door het raampje. Onze kamer is netjes, douche lekker en met de ventilator goed te doen, andere VSO'ers van onze groep hebben echter last van bedluizen (misschien heeft het feit dat ze op de vijfde verdieping verblijven daar iets mee te maken). Nog geen last van het eten alhier gehad, al is het ontbijt zeker voor Marc zijn doen karig (twee stukken toast met jam/boter en tweetal stukken meloen van zeer wisselende grootte).

 

nieuwe simkaarten, in de daldala

 

11-10-2011 Morogoro

Vandaag als eerste een felicitatie aan mijn jarige zus gestuurd (in het Swahili natuurlijk!)

Hongera kwa siku ya kuzaliwa (letterlijk vertaald: gefeliciteerd met dag jou geboorte)

Ik vind het Swahili al moeilijk, maar dat is vandaag nog moeilijker geworden met de introductie van alle verschillende tijdsaanduidingen en negatieve formuleringen, welke weer anders verbogen worden. Djoke doet het Super Safi, dus heel goed!

Van de week al de eerste foto's geplaatst van Dar es Salaam (zie hierboven gewoon doorklikken op de jpg bestanden)

Hopelijk volgt deze week nog mooie foto's van de safari tocht, welke vrijdag gaat gebeuren in Mikumi National Park, hier in de buurt.

We eten hier wel goed, drie maaltijden op een dag, waarvan twee warm en dan nog tweemaal snack tussendoor, wat ook al een halve maaltijd is. We zijn reserves aan het opbouwen voor de komende twee jaar. De nonnen komen hier duidelijk niets tekort.

 

 

Mikumi National Park

 

15-10-2011 Morogoro

Iedereen bedankt voor alle reacties via de weblog, email en sms.

Op onze vrije dag tijdens deze week Kiswahili ben ik op safari geweest... een veredelde Beekse Bergen, maar dan 10x zo groot en een iets andere vegetatie, en is Djoke met nog twee anderen naar een waterval gewandeld.

Vandaag net onze laatste lesdag gehad. Kiswahili leer je niet in een week. De cursus was op zichzelf wel goed van opzet en we hebben veel geleerd in korte tijd: bijna zeven dagen, elke dag 12 uur les. Mijn Franse docent mag trots op mij zijn! (met Frans ben ik nooit verder gekomen dan les 1 in drie jaar...). Hoe de taal is opgebouwd is nu redelijk duidelijk, alleen onze woordenschat moet nog groeien. Vanochtend een treasure hunt gedaan: kregen een kaart met aanwijzingen in Kiswahili waarop stond waar we naar toe moesten gaan en wat we dan eerst aan diegene allemaal moesten vragen voordat we van hem of haar de volgende kaart kregen. In totaal zeven verschillende mensen ontmoet, waaronder veel lokale winkeltjes (farmacie waar ze maar een soort antimalaria medicatie verkopen, een kleermaker, landbouw iets, kantoorattributen winkeltje, de nonnen etc.). Groeten gaat in ieder geval goed, over de rest zullen we het maar niet hebben. Djoke en Jane vroegen bij de eerste opdracht een halve kilometer buiten de convent aan een van de nonnen waar hostel Amarilis is, terwijl dat het beginpunt was en de plek is waar we de afgelopen week hebben overnacht. De naam kwam hun al heel erg bekend voor.... Ik heb samen met Tim een half uur bij de verkeerde kleermaaksters staan praten, begrepen al niet waarom we maar geen nieuwe kaart van hun kregen.

Maar ik was dus gisteren op safari voor een zeer schappelijke prijs met het grootste deel van de groep en Djoke is wezen wandelen. Dit is mogelijk mijn enige en laatste safari, want Djoke vindt het leuker om in beweging te zijn, dan door een park te worden rondgereden. Djoke haar trip was met name heel groen en ging in een zeer gestaag tempo, doordat een medewandelaar elke sprinkhaan die ze tegen kwamen op de foto wilde zetten. Maar verder was het wel een mooie tocht met heel veel fruit, wat jammer genoeg allemaal net niet rijp was.

De safari zelf viel mij in een bepaald opzicht een beetje tegen, het was eigenlijk een groot gecultiveerd park met wegen en bordjes (park zelf was veel minder groen dan waar Djoke heeft gewandeld, doordat er veel minder regen valt door de bergen), maar op de weg naar het park toe kwamen we al de eerste dieren tegen, collones olifanten en giraffen. Erg mooi om te zien, hier zou ik wel meerdere dagen kunnen tekenen. We hebben wel iets meer dan 15 verschillende wilde dieren gezien; krokodillen, nijlpaarden, zebras, giraffen, apen,  gieren, enz enz. Helaas lag de "goede" fotocamera in Dar es Salaam, samen met de oplader ven de tweede camera. Vandaar dat ik de foto's nog niet kan uploaden en ook minder foto's kon maken dan ik wou. Het vervolg programma is nu dat we zondag weer naar Dar gaan en maandag ergens rond 5 uur met het vliegtuig vertrekken richting Bukoba.

 

 

 

Gisteren aangekomen in Ndolage, een ziekenhuis met groot terrein rondom gelegen in de regio Kagera, in het noord-westen van Tanzania.

Kwa klimaat is het een stuk aantrekkelijker dan in Dar es Salaam, daar was het boven de 30 graden en drukkend warm. Nu regent het s'ochtends en schijnt vanaf de middag de zon. De temperatuur is rond de 20 / 25 graden.

Met gemengde gevoelens kijken we op dit moment nog naar ons royale huis! Met z'n tweeŽn hebben we 3 slaapkamers met in totaal 5 bedden, een woonkamer, een werk ruimte, een eetkamer, een keuken met bijkeuken en tweetal opslag ruimtes, 2 wc's, twee douches  (waarvan ťťn wc en douche in oude stijl) en een veranda! Wij hebben zelf maar een gedeelte van de ruimtes en kamers afgesloten zodat we minder hoeven schoon te maken, het is namelijk allemaal niet echt schoon. Maar voor eventuele gasten maken wij die graag weer open en schoon. Gister en vandaag zijn ze druk om het huis bezig geweest om de tuin weer in een wat betere staat te brengen. Toen we binnen kwamen was er nog iemand bezig met de afwas en een beetje de keukenkastjes schoon aan het maken, helaas werd niet de hele keuken en de rest van het huis onder handen genomen. Overal liggen muizenkeuteltjes. Ook hadden wij een kok, die gisteren en vandaag ons eten kookte. Hopelijk kunnen we morgen onze tweede voordeur sleutel weer van hem terugontfutselen, die werd gisteren door iemand van het management van het ziekenhuis aan hem gegeven, maar tot nu toe is het erg moeilijk om de sleutel van de kok weer terug te krijgen. Al wel duidelijk gemaakt dat we morgen zelf koken en dat als hij zijn pannetjes weer terug wil morgen, dat we dan toch echt de sleutel terug verwachten.

Ziekenhuis en alles moet nog even bezinken. In ieder geval komt vooralsnog placement beschrijving totaal niet overeen met wat mijn baas van mij verwacht. Morgen maar eens een gesprek daarover aanknopen. Ze verwachten nu meer dat ik de interne poot op mij ga nemen, net de enige discipline waar ik niet heel veel kaas van heb gegeten, gelukkig heb ik nog iets daarvan meegekregen tijdens mijn werk op de SEH in Nij Smellinghe, Drachten. Maar zal zo eerst maar eens insuline therapie instellingen doornemen, want starten van de therapie gebeurd wel, maar instellen is een ander verhaal.

Terwijl Djoke zichzelf aan het oriŽnteren is in het ziekenhuis ben ik rondom wezen kijken, het huis opgeruimd en de markt op geweest. Whaa toch nog erg moeilijk dat kiswahili. Had ik een mooi plekje gevonden om te schilderen, werd ik weer afgeleid door de bezoekers van het ziekenhuis die het eten klaarmaken voor hun zieke familieleden en even later was Djoke ook al klaar met haar werk.

 

21-10-2011 Ndolage, mijmering..

Na het lezen van de eerste brieven van Vincent van Gogh aan Theo van Gogh komt het kleur palet al gauw aan de orde. Deze werd bij Vincent al kleurrijker toen hij van het noorden (Drenthe) naar het zuiden (Arles) ging wonen en werken. Ik heb dit al mogen ervaren toen ik met Sander Bolhuis bij het overzicht tentoonstelling van Paul Gauguin en Vincent van Gogh in 2000 in het van Gogh museum was geweest. Naast de ongelofelijke werklust die die twee in een paar jaar hebben verzet (het hele Van Gogh museum hing vol met schilderijen uit die korte periode). Hing een zaal vol met een flink aantal zonnebloemen. Daartussen hing ťťn schilderij die er echt tussenuit sprong, het leek wel of hij licht gaf. Nu ben ikzelf in 2009 naar de Dordonge  geweest in zuid Frankrijk en heb zelf mogen ervaren hoe fel het licht daar schijnt. Helaas had ik toen alleen maar mijn aard kleuren senna oker en ultramarijn vanuit Groningen bij mij. Nu ik in Tanzania oost Afrika ben, ben ik blij dat ik een drietal tubes met de primaire kleuren bij me heb! Ook hier schijnt het licht veel feller dan ik gewend was zoals in Groningen. Zeker nu zo in de namiddag . Morgen maar weer eens op pad met het aquarel setje. Een paar dagen geleden heb ik al een ďmooieĒ compositie gezien met felgekleurde wasgoed dat aan het drogen was in het gras. Helaas werd ik toen afgeleid door een aantal bezoekers van het ziekenhuis waar wij Djoke en ik nu wonen.

 

25-10-2011 Ndolage, update

Het is tijd voor een update, onze kok hebben we vriendelijk verzocht om maar weg te blijven...(omgekocht)

In Dar es Salaam hadden we al een usb modem (airtel) met een bundel van 400 mb per maand geregeld, dus meer dan genoeg om elke dag de mail te kunnen bezoeken (wat nou ontwikkelingland...) Onze keuken heeft een 4 pits elektrisch kookplaat met een oven (deze is nog niet getest) en een koelkast met vriezer. Met zoveel luxe om mij heen kom ik nog niet echt uit de verf (letterlijk), want alles onderhouden schoonmaken (geen wasmachine dus) enz.. neemt nog veel tijd in beslag. Morgen maar echt eens aan de slag. Wat Djoke betreft die heeft de luxe dat ze bijna niks te doen heeft op haar werk. Onze watervoorziening komt uit een soort vijvertje wat weer omhoog word gepompt en wat wij vervolgens filteren en koken, voordat wij het drinken.

Wat betreft de opmerking dat ik niets te doen heb in het ziekenhuis, geldt als volgende. Ik wordt nog steeds als de 'physician' gezien, een arts die meer weet van interne geneeskunde. Het irritante alleen is dat de meeste diagnostische mogelijkheden niet in het ziekenhuis aanwezig zijn, we kunnen wel wat bloed onderzoek doen, maar dat is super basic, nierfunctie en electrolyt controle zijn bijvoorbeeld niet mogelijk. Vervolgens zijn er maar een beperkt aantal medicijnen aanwezig welke gebruikt kunnen worden (ook antibiotica, waarbij de aanwezig antibiotica grotendeels irrationeel worden uitgeschreven, mensen moeten betalen voordat ze de medicijnen krijgen, dus je kunt ze ook niet meer stoppen nadat iemand ergens mee gestart is).Vervolgens is dan de beperkte voorraad medicijnen ook nog op. En als het er wel is of ik kan iets meer aan onderzoek doen (heb zelfs een ECG apparaat tot mijn beschikking) dan kan de patiŽnt het niet betalen. Logisch dat iedereen zich gaat richten op chirurgie, zou mijn voorkeur ook naar uitgaan, maar daar is genoeg expertise binnen de grenzen van wat mogelijk is in het ziekenhuis. Hypertensie, suikerziekte en astma kan worden vastgesteld, maar vervolgens kan de patiŽnt niet adequaat worden behandeld. Daarnaast worden heel veel dingen empirisch behandeld, waardoor je wel ziektebeelden in een vergevorderd stadium kunt zien als het onderliggende probleem niet wordt aangepakt.

Maar wat het eten betreft op de markt hebben ze ananas (zelfs de pit is zoet!). Uien, paprika, tomaten, een soort kook bananen wortel en (lust Djoke niet) kool... Nog niet gezien in Kamachumu maar moet wel aanwezig zijn: aardappels, peper, soort van spinazie en knoflook. Verder kunnen we gewoon olie krijgen en wasmiddel voor de kleren. Shampoo en afwasmiddel wordt al moeilijker.

 

28-10-2011 Ndolage,

 

Even een snel berichtje, we moeten vanmiddag nog langs het immigratie bureau...

 

Een regenachtige dag.

Was ik gisteren eigenlijk bezig om een kort introductie filmpje te maken van het interieur van ons huis. Kwam het opeens met bakken uit de lucht. Een typische dag in het korte regenseizoen. Op een gegeven moment viel het mij op dat er water vanuit de woonkamer naar de eethoek liep! Tijdens het filmen ben ik naar de voorkamer gelopen om te kijken waar het water vandaan kwam. Het water kwam naar binnen bij de onderkant van de voordeur. Heb vervolgens de voordeur open gemaakt en zag tot mijn grote verbazing dat het water in een grote stroom vanaf het paadje naar het ziekenhuis naar beneden kwam denderen! Uiteindelijk is het water via de veranda, met een beetje hulp weer naar buiten gelopen. Het enige wat droog bleef waren de wc, de douche, ťťn van de logeerkamers en onze slaapkamer (omdat ik daar snel een handdoek voor de deur had gelegd) . De rest heb ik schoongemaakt door te dweilen en te vegen. Dus voor de mensen die graag een paar nachtjes willen komen slapen, de logeerkamer is nu ook schoon. Uiteindelijk heb ik er vijf teiltjes water uit gezeemd. Helaas hebben we geen trekker dus ik heb alles met de bezem en een handdoek schoon en droog moeten maken.

Het filmpje houden jullie nog tegoed, evenals de foto's van onze mooie villa.

 

 

Maar om nog even terug te komen op de woensdag, deze begon als een prachtige zonnige dag. Ochtends heb ik eerst een tijdje zitten tekenen op het paadje voor ons huis, hetzelfde paadje, dat licht omhoog loopt naar het ziekenhuis. Halverwege dat paadje hebben wij een kleine bananen plantage met een aantal papaja bomen. Ook daar heb ik een tijdje gezeten. En dat valt nog niet mee, het tekenen van bananen bomen. Mede omdat je word afgeleid daar allerlei andere prikkels. Zo heb ik visite gehad van een aantal bezoekers die verderop hun kleren aan het waren wassen. En waar een aantal apen die in de papaja boom klommen om daar eentje uit te halen en naar beneden gooien om ze dan vervolgens op te eten. Een aantal kinderen die daar ook naar zaten te kijken. Maar even verderop heb je dus de keuken voor de familieleden van de zieke patiŽnten van het ziekenhuis. Deze zijn altijd erg nieuwsgierig. Ook nu weer, ze wouden gelijk zien wat ik had gemaakt, of ik getrouwd was en hoeveel kinderen ik had. Ben vervolgens doorgelopen langs het hele ziekenhuis, de bewaking en de pikipiki's (Motoren die je voor 1000Tch naar Kamachumu brengen) naar het lokale marktje. Hier heb je allemaal standjes waar je kleine boodschappen kunt halen. Ik moest nog wat pepers hebben. Na wat hulp van een van de bewakers (de chef) kreeg ik uit een eetgelegenheid achter op de markt wat pepers gratis mee! Maar toen ik op de terug weg nog even een pak mangosap wou halen vroeg de jongen ineens geen 3000Tch wat hij eerst had gezegd, maar 4000Tch! En ik die al het geld gegeven had heb er maar vrede mee genomen (de oplichter!)